نيست ، مگر به خدايى كه على و عظيم است » . 617 / 2 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از حسين بن سعيد و محمد بن خالد ، از زكريّا بن عمران قمىّ ، از هارون بن جَهم ، از مردى از اصحاب امام جعفر صادق عليه السلام كه - كه نام او در نظرم نيست - روايت كرده‌اند كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « به عيسى بن مريم دو اسم اعظم عطا شده بود و به آن دو اسم ، عمل مىنمود و به موسى چهار اسم ، و به ابراهيم هشت اسم ، و به نوح پانزده اسم ، و به آدم بيست و پنج اسم ، عطا شده بود . و به درستى كه خداى تبارك و تعالى همهء آنها را براى محمد جمع فرموده كه همهء آن پنجاه و چهار اسم را به او عطا فرمود . و اسم اعظم ، هفتاد و سه اسم است ، و خدا هفتاد و دو اسم را به محمد صلى الله عليه و آله عطا كرد و يك اسم از او پوشيده شد » ( كه آن را نمىدانست ) . 618 / 3 . حسين بن محمد اشعرى ، از مُعلّى بن محمد ، از احمد بن محمد بن عبداللَّه ، از على بن محمد نوفلى ، از امام على نقّى عليه السلام روايت كرده است كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود : « اسم اعظم خدا ، هفتاد و سه اسم است ، و در نزد آصف ، يك اسم بود و به آن تكلّم نمود ، پس زمينى كه در ما بين او و شهر سبا بود براى او شكافت و آصف تخت بلقيس را برداشت تا آن را به نزد سليمان آورد . بعد از آن ، زمين گسترده شد در زمانى كه از يك چشم بر هم زدن كم‌تر بود ، و در نزد ما هفتاد و دو اسم از اسم اعظم است ، و يك اسم در نزد خداست كه در علم غيب به آن مخصوص شده » . باب در بيان آنچه در نزد ائمّه است از آيات و . . . 37 . باب در بيان آنچه در نزد ائمّه عليهم السلام است از آيات و اسباب معجزات پيغمبران عليهم السلام 619 / 1 . محمد بن يحيى ، از سَلمة بن خطّاب ، از عبداللَّه بن محمد ، از مَنيع بن حجّاج بصرى ، از مُجاشع ، از مُعلّى ، از محمد بن فيض ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « عصاى موسى عليه السلام در نزد آدم عليه السلام بود ، بعد از آن به شعيب منتقل شد ، پس به موسى بن عمران رسيد . و به درستى كه آن عصا نزد ما است ، و من در اين نزديكى آن را ديدم ، به مرتبه‌اى سبز و تازه بود كه گويا الحال از درخت خود جدا شده بود . و به درستى كه اين عصا ، سخن مىگويد چون مأمور شود به سخن گفتن ، و براى قائم ما مهيّا و آماده شده ، و قائم ما به آن عصا مىكند آنچه موسى به آن مىكرد . و به درستى كه اين عصا ، به ترس مىافكند هر كه آن را ببيند و فرو مىبرد آنچه دشمنان ما تزوير مىكنند و به دروغ آن را به خلق مىنمايند ،